Καινούργια blogού Κόντρα στο ρεύμα, στο κουρμπέτι. Hello babe, ελπίζω να βαριέσαι λιγότερο συχνά από μένα. Και Philby για το καλοσώρισες.
Καινούργια blogού Κόντρα στο ρεύμα, στο κουρμπέτι. Hello babe, ελπίζω να βαριέσαι λιγότερο συχνά από μένα. Και Philby για το καλοσώρισες.
Να είμαστε εκεί!!!
Ως δεύτερο θέμα της έκτακτης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου της Δευτέρας 22/6 έχει τεθεί:
Αξιοποίηση «ΟΑΣΗΣ».
Κάλλιο αργά παρά ποτέ…
Η Δημοτική Αρχή μετά από “ραστώνη” περισσότερο από 12 μηνών, φαίνεται πως αποφάσισε να ασχοληθεί με την ξεκοιλιασμένη και παρατημένη «ΟΑΣΗ», με την τύχη του καλλίτερου “μπαλκονιού” στο κέντρο της πόλης.
Όμως ήδη ο τίτλος του θέματος, «ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ», δείχνει αυτό που απευχόμαστε:
Ότι ο Δήμαρχος και οι Δ. Σύμβουλοί του φαίνεται πως παρά τις τρομερές γκάφες {κατά τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό… 300.000€ άφησε χρέος ο τελευταίος, άγνωστο πόσα ο προηγούμενος, …φεσωτής} δεν έχουν εγκαταλείψει τις ξεπερασμένες και τόσο ζημιογόνες για τους Δημότες αλλά και το ίδιο το ταμείο του Δήμου, αντιλήψεις περί εκχώρησης των Δημόσιων Χώρων σε ιδιώτες εκμεταλλευτές, που κατ’ ευφημισμό τους αποκαλούν …«επενδυτές».
«Επενδυτές» που όχι μόνον απαγορεύουν στους πολίτες να χρησιμοποιούν δημόσιους χώρους, εκτός κι αν πληρώσουν κάποιο γερό χαράτσι, όχι μόνον …φεσώνουν τον Δήμο αλλά και, φεύγοντας, αφήνουν την Δημόσια Περιουσία στην άθλια κατάσταση που όλοι βλέπουμε και μυκτηρίζουμε περνώντας από την «ΟΑΣΗ» πάνω από χρόνο τώρα.
Γιαυτό την Δευτέρα 22/6 κατά τις 1.30 με 2 το μεσημέρι, που θα συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ας φροντίσουμε, όλες και όλοι όσοι μπορούμε, να είμαστε εκεί για να υπερασπιστούμε την ζωή της πόλης, τη ζωή μας, απέναντι στην αδηφαγία “επιχειρηματικών” συμφερόντων, που πολλές φορές, μεταξύ άλλων, αποδεικνύονται και ΥΠΟΠΤΗΣ προέλευσης και ΑΘΛΙΑΣ συμπεριφοράς.
Ας τους κάνουμε ν’ ακούσουν την κραυγή της απελπισίας μας:
ΜΗ ΞΑΝΑΘΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΟΑΣΗ
O ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βγει τρίτο κόμμα, να βγάλει τρίτο ευρωβουλευτή, γενικώς όλα γύρω από τη σημειολογία του 3. Πέρασε ένας χειμώνας που ο ΣΥΡΙΖΑ απολογήθηκε κακώς για ένα κίνημα στο οποίο ελάχιστα συμμετείχε, όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά γιατί ως πολιτικό μόρφωμα ήταν πολύ μακριά από αυτό που γινόταν στους δρόμους. Μετά, αφού πλήρωσε τις απολογίες του με το θεαματικό ξεφούσκωμα της δημοτικότητας στα γκάλοπ και οι δεξιές κυράτσες εκεί που έλεγαν «ψηφίζω Αλέξη» θυμήθηκαν ότι «ο Αλέξης είναι λίγος» και θα ψηφίσουν οικολόγους, προσπάθησε να κάνει το μοναδικό πράγμα που κάνει πραγματικά καλά: Να μαζέψει ό,τι αμφιταλαντευόμενο αριστερό υπάρχει στα αριστερά του, να το μαντρώσει με θέσεις εξουσίας βασικά και να κρατηθεί πάνω από τον εκλογικό πήχη που βάζει στα κοινοβούλια. Τώρα, διεκδικεί κι πάλι την «κινηματική εργολαβία» του Δεκέμβρη, μπας και πάρει καμια ψηφο παραπάνω, με τρόπο εξοργιστικά απαράδεκτο και κουκουέδικο. Μόνο που όλα αυτά, αν δεν ξεφορτωθεί οριστικά τα σοσιαλδημοκρατικά του διλήμματα, απλώς αναθρέφουν την «αριστερή δικαιολογία» για μερικές επόμενες κυβερνήσεις και κυρίως, πολιτικές.
Αύριο, κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Δεν πάω για μπάνιο. Δεν απέχω. Δεν ψηφίζω τρέντι πρασινάδες του κώλου. Δεν ψηφίζω προλεταριακό λάιφ-στάλιν. Δεν ψηφίζω αριστερούς συστημικούς λαϊκισμούς και εραστές της «ανθρώπινης εξουσίας». Δεν ψηφίζω όσους μετατρέπουν τις πραγματικές αντιθέσεις του καπιταλισμού σε ψευτοδιλήμματα σοσιαλιστικού νεοφιλελευθερισμού. Δεν ψηφίζω ακροδεξιούς και φασίστες που μπαίνουν στη βουλή με την ανοχή και την αδιαφορία όλων μας.
Ψηφίζω ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γιατί την επόμενη φορά που θα γίνει χαμός στους δρόμους (και ο χαμός θα είναι μεγαλύτερος) θα είναι εκεί, κανονικοί άνθρωποι ανάμεσα σε κανονικούς ανθρώπους

Ο καθρέφτης μας είναι ο καραγκιόζης που συστήνει στους μετανάστες να κάτσουν καλά γιατί ήρθαν σε χριστιανική χώρα; Ή η αριβίστρια Τζαβέλλα που λέει ότι «εθνοκεντρισμός είναι η βαση του κοσμοπολιτισμού»; Που βρέθηκαν μαζεμένοι όλοι αυτοί οι απίθανοι ακροδεξιούληδες μικροαστοί με τζιπάρες μεγάλου κυβισμού και μυαλό μικρού…

Η Αριστερά που προκαλεί ίδιο ενδιαφέρον με δελτίο ειδήσεων στη Βόρεια Κορέα. Το ΚΚΕ, που κάνει μαγκιές μόνο όπου και όταν το παίρνει, που χαζεύει τον Πάγκαλο να του ανεβάζει τα ποσοστά του, που έχει ανάγει το μικροαστισμό σε κοινωνική επιστήμη. Εκεί που κάποτε βρίσκονταν οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι αυτού του κομματιού της γης, σήμερα κάνουν τσάρκα οι προλέτ-κουλτ τσάτσοι του συστήματος και κοροϊδεύουν τους ψηφοφόρους τους μα ανανήψασες αποκαταστάσεις του Στάλιν.

Μέρες χούντας μασκαρεμένης σε parliamentary democracy expansion για το Civilisation IV που ζούμε, οι μαλακισμένες ερωτήσεις πληθαίνουν: Πότε θα κάνει ξαστεριά; Πότε θα απεργήσουν πραγματικά οι δημόσιοι υπάλληλοι; Πότε θα χάσουν κάνα κιλό οι συνδικαλιστοπατέρες; Πότε θα αλλάξει η ώρα στο βιολογικό ρολόι του ΚΚΕ που δείχνει ακόμη 1953; Πότε θα βγάλει το σκασμό ο «νοικοκυραίους» που κρύβεται μέσα μας και μας κάνει να πιστεύουμε ό,τι μαλακία δούμε στην TV; Που πάνε οι αύρες όταν πεθαίνουν;

Αυτή η πρεμούρα να εξαφανιστεί ο,τιδήποτε «περισσεύει» και είναι διαφορετικό, ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί μαζί του, στο χώρο της νεολαίας και στα πανεπιστήμια, είναι απίστευτη. Μετά τις αλχημείες που έγιναν στην ΠΟΣΔΕΠ, επιστρατεύεται και ο Πρετεντέρης για να μιλήσει για τους… νέους, τα πανεπιστήμια και το πώς αντιδρούν.
Και που το ξέρει αυτός; Και που το ξέρει ο Μαρκεζίνης; Και που το ξέρει ο Γιαννίτσης;
«Το νέο» που έρχεται από το παλιότερο μπαούλο του αυταρχισμού, του αντιεπιστημονικού τσιμεντώματος των συνειδήσεων και του χειρότερου προσώπου της εξουσίας, του «νομιμοποιημένου» και του «επίσημου», του «ειδικού» και του «διάσημου».
Φιρί φιρί το πάνε όλοι τους, να νομιμοποιήσουν το γιαούρτωμα.
Οι νόμοι για τους «κουκουλοφόρους» ετοιμάζονται και ψηφίζονται σε χρόνο ρεκόρ. Οι νόμοι για συμβασιουχοφόρους δεν περνάνε ούτε από το κυλικείο της βουλής. Όπως και μετά από κάθε Δεκέμβρη, το ελληνορθόδοξο κράτος εκδικείται όσους σηκώνουν κεφάλι προσπαθώντας να το κόψει, στέλνοντας για πλάκα στις άθλιες ελληνικές φυλακές δίκαιους και άδικους. Μας τρώει η κουκούλα, τη μέρα που απαλλάξαμε και τη Vodafone και από το πρόστιμο για τις υποκλοπές (στο τηλέφωνο του πρωθυπουργού μεταξύ άλλων).
Ρε μάντρωμα που φάγαμε σε καιρό δημοκρατίας (Β. Τσιτσάνης)